Στις 3 Απριλίου 2026, το Μουσικό Σχολείο Κατερίνης συμμετείχε με ιδιαίτερη τιμή και χαρά στην 8η Πανελλήνια Μαθητική Συνάντηση Εκπαίδευσης και Λαογραφίας, που διοργανώνει η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πέλλας στην ιστορική πόλη της Έδεσσας παρουσιάζοντας ένα αφιέρωμα στη συμβολή της Πιερίας στον Αγώνα για την Ελευθερία του 1821.
Η χορευτική ομάδα του σχολείου παρουσίασε ένα θεματικό πρόγραμμα εμπνευσμένο από την ιστορία και την παράδοση της περιοχής των Πιερίων Όρεων. Μέσα από τους χορούς και τα τραγούδια αναδείχθηκε ο σημαντικός ρόλος που διαδραμάτισε η Πιερία κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης.
Η περιοχή, στους πρόποδες του Ολύμπου, υπήρξε ήδη πριν την Επανάσταση σημαντικό κέντρο δράσης κλεφτών και αρματολών. Τα ορεινά χωριά της —όπως το Λιτόχωρο, η Μηλιά, η Ράχη και ο Άγιος Δημήτριος— αποτέλεσαν καταφύγια αντίστασης, όπου το πνεύμα της ελευθερίας διατηρήθηκε ζωντανό παρά τη σκληρή οθωμανική καταπίεση.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε σε σημαντικές μορφές του Αγώνα που συνδέονται με την περιοχή της Πιερίας, όπως ο Νικόλαος Κασομούλης από το Κολοκούρι (σημερινός Σβορώνος), του οποίου τα «Απομνημονεύματα» αποτελούν πολύτιμη ιστορική πηγή για τα γεγονότα της Επανάστασης. Επίσης τιμήθηκαν ο οπλαρχηγός Διαμαντής Νικολάου (Διαμαντής Ολύμπιος), καθώς και οι αγωνιστές Λάζος Κύρτζος και Χάψας, που συνέβαλαν στον αγώνα για την ελευθερία. Ξεχωριστή μνεία έγινε στον θρυλικό Γεωργάκη Ολύμπιο από το Λιβάδι, ο οποίος το 1821 θυσιάστηκε στη Μονή Σέκου στη Μολδαβία, προτιμώντας να ανατιναχθεί μαζί με τους συντρόφους του παρά να παραδοθεί.
Η παρουσίαση ανέδειξε επίσης τη σημασία του χορού για τους κλέφτες και τους αρματολούς. Ο χορός δεν αποτελούσε απλώς μορφή διασκέδασης, αλλά μια συμβολική πράξη ενότητας, δύναμης και προετοιμασίας πριν από τις μάχες.
Το πρόγραμμα της χορευτικής ομάδας περιλάμβανε αντιπροσωπευτικούς χορούς της ευρύτερης περιοχής των Πιερίων Όρεων. Συγκεκριμένα παρουσιάστηκαν:
Χορός στα Τρία με το τραγούδι «Ένας πασάς διαβαίνει», που εκφράζει την περηφάνια της μακεδονικής γης απέναντι στον κατακτητή.
Θληκωτός χορός με το αντιφωνικό τραγούδι «Λάλησε κούκε μ’», με τη χαρακτηριστική θληκωτή λαβή των χορευτών.
Τσάμικο με το τραγούδι «Που πας Γιώργη μ’ και δε μας λες», χορός που αποτυπώνει τη λεβεντιά και το σθένος του αγωνιστή.
Συρτός Μακεδονικός με τίτλο «Εμαραθήκαν τα κλαριά», ένας μελωδικός χορός που θυμίζει τις θυσίες των προγόνων για την ελευθερία.
Μέσα από τη συμμετοχή του σε τέτοιες δράσεις, το Μουσικό Σχολείο Κατερίνης συνεχίζει να προβάλλει την πολιτιστική κληρονομιά της περιοχής και να διατηρεί ζωντανή τη μνήμη της ιστορίας και των αγώνων του τόπου μας.
